İçindeki çocuğun sesini dinlemen lazım derim hep kendime. Ciddiyetten uzak yüksek sesli şarkılarla karşılamalısın hayatı onun yönlendirmesiyle. Olaylara bakış açın masum olmalı ama bir o kadar da hin. Hemen kavrayabilesin dönen oyunları. Çünkü hemen söyler içindekini çocuk dediğin. Bekletmez. Bunu yaparsam sonu ne olur diye düşünmez. Çünkü cin gibidir, mantıklı olması gerekeni ya da olmaması gerekeni düşünerek zaman öldürmez. Eğrisini doğrusunu ölçüp biçmez. Yaşanılanı olduğu gibi görmekle beraber ya sevmez o durumu ya da sever. Politik yaklaşamaz. İçinden geçmediği harekette bulunmaz. Yani bizlerin bazı zamanlar yaptığı gibi -miş gibi yapamaz.
Sık kulak verdiğimden onun sesine çatışıyorum her şeyle. Mantıkla başta olmak üzere. Politik yaklaşımlarla… Doğallıktan uzak her şeyle çatışma halindeyim. Elbette bir de sevgili büyüklerimle… Çünkü büyüyemeyen bir çocuk kalıyorum böyle olunca. Yenik düşer miyim bir gün?
Kafama esenler... 