en büyük hayalin ne diye sorduklarında tek bir cevabım vardı. ve ben onu gerçekleştiremeyeceğim. hayal etmediğim dünyalar da farklı ama mutlu yaşadım yine de. istediklerimin dışında gerçekleşen her bir duruma her bir mekana burada tanımam gereken güzel insanlar var demek ki diyerek yaklaştım. ve dibine kadar gülüp ağladım onlarla… elbette bu süreç bitmiş değil devam ediyor. ve nefes aldığım sürece de bir şekilde hayatıma giren güzel dostlarla, insanlarla dolu dolu yaşamaya devam edeceğim…
hayalim… evet o çok ilginçti. öyle bir aşk hayali filan sanılmasın. ya da bir yer-mekan görme isteği. garip bir şekilde kendimle bağdaştırdığım bir insanı bir kez olsun yerinde ve sevdiğim bir formayla izlemekti tek hayalim… içimde ukde olarak kalmış basketbol oynama isteğinin bir şekilde canlı tutulması ve bir şeye bağlanması, tutunmasıydı herşey… bir kişiye bağladım onu aklımca; kobe bryant.. staples centerda lakers formasıyla izleyebilmeyi diledim onu… bir kez olsun.. ama olmadı. az önce knicks ile bir maçları vardı. ve nba sunucusu kobenin smacı sonrası yaşına değindi. hala bunları yapabiliyor bu yaşa rağmen diyerek. 37 yaşa ne zaman geldi bu adam.. daha 18inde liseyi bitirip nbae lakers formasıyla adım attğı zamanı hatırlıyorum 20 yıl olmuş mu? şaka gibi…
liseye başladığım bir dönemdi. çok severek oynadığım basketbolu sevgili ailemin sen üniversiteye hazırlanmak için çalışacaksın bırak bakıyım demesiyle bırakmak. benim bıraktığım zaman dilimi içinde onun nba gelişi. sanki benim bıraktığım yerden ona devretmişim gibi garip bir bağ kurmuştum kafamda. benim takımıma geldi ve onu izleyerek kendimi basketbola doyuracağım demelerim şu an çocukça gelse de o benim basketbolumdu. ve sadece benim için değil nba tarihinde bir efsane oldu. 20 yıldır nba de ve hiç yanıltmadan devam ediyor tüm sakatlık aksamalarına rağmen son bi kaç yıldır… onu izlemek keyif ve basketbol ona yakışıyor. aslında dönüp baktığımda elbette sevdiğim bir sürü efsaneden biri. izlemeye doyamadığım basketbola yakışan pek çok yüz var… ama sanırım onun gibi kimseyi kendimle özdeşleştirmemiştim. dedim ya… o benim basketbolum…
nba sunucusunun o yorumundan sonra anlaşıldığı üzere artık kendisi emekli olmaya doğru yaklaşıyor ve ben onu canlı canlı staples center da asla izleyemeyeceğim. garip. tek bir hayalim vardı ve bunun olmayacağı gerçekliğiyle geceme bir nokta koyuyorum. hafif bir burukluk olacak elbette ama onu 20 yıl izleyebilmekte bir şanstı. ve bu kadarı da bir basketbolsever için mutluluk..
kobe bryant; basketbol seninle güzeldi, güzel, güzel kalacak..
Kafama esenler... 