zihin yorgunluğu başka bir dünya. üstelik o zihin ordan oraya koşarak dinlenmeden devam ediyorsa.. ne kadar dinlensen yetmezmiş gibi gelir ama sen onu da beceremezsin.. işte öyle bir şey…
koşturmacalarımın çoğunu dönemin bitişiyle atlattığımı sanarak kandırıyorum kendimi bugün. sınavlar bitti… bu dönem ya batar ya çıkar bilinmez. tek bildiğim battıysak da sil baştan başlayacağım…
bir kitap geliyor… sınav sonuçlarım bekleniyor. koca altı ayı adadığım derslerin sonu nasıl bitecek. onca emeğin karşılığı o kitap elimize geçtiğindeki mutluluğu yaşamak hissine odaklandım şimdi. o kitap… evet onu ayrı anlatmalıyım. çünkü anlatılan hepimizin hikayesi…
içimde sanki şu anda yetiştirmem gereken bir işi erteliyormuşum hissi var. böyle yaşamaya alışmışım sanırım. bir kaç saatlik boşluk hissi garip. ara vermeler pek olağanlaştırılmamış kafamda…
bir dönem bitti.. çalışırken birde öğrenciliği kendim sardım başıma… şikayet etmeyeceğim… hatta bittikten sonra da devam edeceğim… hayat her gün öğretirken fazlasını öğrenmekten neden korkalım ki…
yine de bu alışılmışın dışındaki rahatlığım… biraz daha sürse… 🙂
Kafama esenler... 