bir şeyler yolunda değilse demek…

bir ses yok önemsenecek sanki.. tüm sesler anlamsız gibi bugünlerde… yaşanılan bir ton acının yanında nefes alıyor olmak garip.. hayattan tat almaya çalışmak sanki bir çeşit haksızlıkmış gibi.. insanları olduğu gibi kabullenemeyenler ve insanları olduğu gibi kabul edenler olarak ikiye ayrılmış sanki dünya… ilk duruma uyanlar sürekli sorun çıkarırken, öldürürken; diğerleri bu durumu düzeltme çabasında… ama o çaba boşa gidince adalet insanlık herşey de beraberinde ölüyor. zaten adil bir dünya hiç olmamıştı. mücadele sonuna kadar ama.. olmuyor işte…

dış dünyada olan herşey bir yana kendi çekirdek çevremde bile herşey kaotik bir hal almış koşmakta. bir düzeni yok.. nasıl zamanlar kestiremiyorum.. tek bildiğim herşeyden yavaş yavaş soğuyorum…