yeşil…

Belki uzaklarda çevresindeki yemyeşil doğasıyla birlikte içinde güleryüzlü insanların yaşadığı bir ev vardır. Hemen önünde bir göl olsa. evin yansıması her sabah ve aksam üstü gölün üzerinde belirse.. Eve gölge olan dağlar da olsa çevresinde.. aldığın nefesin tadı huzur olsa…

kimbilir belki sonbahardır mevsim.. evet sonbahar olsun.. evin etrafındaki ağaçlar da sarı yeşil kırmızı tonları… göze şenlik ruha mutluluk…

bu uzak kalmışlığa hırs, rant girmemiş olsun.. şehirden uzak kalmanın ferahı sarmıştır belki içindeki her canlısını..

mutluluğun rengi yeşildir çünkü evvelden beri.. yeşil doğadaki her canlı için bir nefesti…

nefes alacak yer kalmadığında ne yapacağım sorusu hiç gelmedi aklına hırs küplerinin… yeşili yok etmeye devam etti… çizilen mutlu resmi yoketmekti tek bildikleri…

yeşil inatla yaşamaya çalışıyorken hala şehrin içlerinde.. o ev uzaklarda ulaşılmaz ve huzurlu kalsa…